s                                   

چرا دچار اضطراب سلامتي مي شويم ؟

اضطراب سلامتي

دلواپس سلامت خود بودن، چيز خوبي است. اين دلواپسي به شما انگيزه مي دهد مراقب رژيم غذايي خودتان باشيد، مرتبا ورزش كنيد و وقتي حدس مي زنيد مشكل داريد، به دكتر مراجعه كنيد.

اما متاسفانه اين دلواپسي گهگاه شدت مي يابد و مخرب مي شود. شخص ممكن است برخي از نشانه ها را در نظر بگيرد و نتيجه بگيرد كه به شدت بيمار است. سپس دنبال معاينه برود. چنين شخصي روز به روز بيشتر متقاعد مي شود كه بيمار است هر چند شواهد پزشكي و ساير شواهد، خلاف اين را نشان مي دهند. او اعمال و خصوصيات عادي بدن خود را علامت بيماري مي داند. آن گاه اوضاع را فاجعه باز ارزيابي مي كند. نتيجه نهايي هم اضطراب، رفتار اجتناب، اطمينان خواهي وسواس گون و معاينه مكرر بدن است.

زير نظر گرفتن بدن و اطمينان خواهي به صورت مراجعه مكر به پزشكان، متخصصان و دست اندركاران امور بهداشتي و اطمينان خاطر كسب كردن از اعضاي خانواده و دوستان بروز مي كند. متاسفانه چون بر چنين شخصي اضطراب حاكم شده است، اطمينان خاطرها او را آرام نمي كنند. اضطراب را بيشتر شده و نااميد مي شود. در نتيجه دنبال اطمينان خاطر بيشتر مي گردد – و اين جريان همين طور ادامه مي يابد. چنين آدمي مصداق اين ضرب المثل لاتين است كه : «يك عمر مثل بيماران زندگي مي كند تا روزي بيمار نشود.»

رفتار اجتناب مي تواند به صورت دوري گزيدن از دوستان مريض يا ورزش نكردن باشد كه خودش «نشانه» ايجاد مي كند. چنين شخصي در مورد عوامل بيروني اضطراب ندارد بلكه طوري رفتار مي كند كه گويي در درون اشكال دارد.

چرا دچار اضطراب سلامتي مي شويم ؟

اضطراب سلامتي مثل ساير اضطراب هاي مشكل ساز، محصول يك دور باطل است. علائم و نشانه هاي بي خطر را نشانگر بيماري در نظر مي گيريد. نشانه هاي اضطراب، ترس شما را دامن مي زنند و شما به شكل وسواس گون دنبال نشانه هاي بيشتر مي گرديد. به اين ترتيب اضطراب تان بيشتر مي شود و اين افزايش اضطراب باعث مي شود در مورد اعمال و خصوصيات طبيعي بدن تان دچار سوء تفاهم شويد. اين فرآيند همين طور كه در نمودار زير مي بينيد، ادامه مي يابد.

رفتار متخصصان هم مي تواند تاثير مشابهي داشته باشد. وقتي پزشك براي مطمئن شدن از شما آزمايش مي گيرد، اين اقدام او را نشانه بيمار بودن خود مي دانيد. هر اطمينان خاطري هم كه بدهدف شما را موقتاً آرام كرده و ترغيب مي كند بيشتر دنبال اطمينان خاطر بگرديد.

تشخيص ها و درمان هاي نادرست هم اعتقاد به بيمار بودن را تقويت مي كنند. كساني كه اضطراب سلامتي دارند معمولاً با تشخيص هايي مثل «مسموميت» يا «به هم ريختگي مزاج» كه تشخيص هاي مبهمي هستند و سو ظن تشخيص را تقويت مي كنند مواجه مي شوند. در ضمن برخي از پزشكان با اين كه مي دانند بيمار مشكلي ندارد ولي براي «روز مبادا» به او دارو مي دهند – بيمار نيز تجويز دارو را نشانه اين مي داند كه پزشك تصور مي كند مشكل دارد.

رفتار اجتناب، خودش را تداوم مي بخشد. وقتي اضطراب شما به وضعيت هاي مرتبط با بيماري (مثلاً به جراحي، بيمارستان، و بيماران و اطلاعات پزشكي) پيوند مي خورد، از حضور در اين وضعيت ها دوري مي جوبيد. آرامش ناشي از اجتناب، اين باور شما را «كه بهتر است از چنين وضعيت هايي اجتناب كنم» تقويت مي كنند.

loading...
سطح ۱ گوناگون مطالب برگزیده

ارسال نظر