چرا در برابر ضربه واكنش نشان مي دهيم ؟

اضطراب پس از ضربه وقتي ايجاد مي شود كه شخص مستعد، تجربه يا تجاربي دردناك و شديد را پشت سر بگذارد. اين نوع اضطراب با اضطراب هاي مشكل ساز ديگر فرق دارد زيرا چكاننده در آن نقش مهم تري بازي مي كند؛ چكاننده در اين نوع اضطراب، تجربه كردن رويدادي است كه از نظر اكثر آدم ها عجيب و عذاب آور است. هر عاملي كه جان انسان را تهديد كند، جنگ هاي شديد و تن به تن، مصدوميت بدني، تجاوز، شكنجه، از دست دادن ناگهاني يكي از عزيزان يا چند نفر از عزيزان، جراحت، جراحي، نقل و انتقالات خشونت بار، بلاياي طبيعي و رويدادهايي كه تاثير آنها بر يكديگر افزوده مي شوند (مثل سوء استفاده جنسي و جسمي در يك مقطع زماني) مي توانند نقش چكاننده را بازي كنند.

همان طور كه خواهيم ديد، نظر شخص به اندازه شدت رويداد، مهم است. وقتي سه شرط زير برقرار باشد، احتمال اين كه برابر ضربه واكنش افراطي نشان بدهيد، بيشتر مي شود. شرط اول اين است كه وضعيت يا شرايط موجود خود را امن بدانيد. شرط دوم اين است كه زندگي خود يا ديگري را در معرض تهديد بدانيد. سوم اين كه وقايع را غير قابل پيش بيني و غير قابل كنترل بدانيد و احساس درماندگي كنيد.

رفتار اجتناب پس از ضربه كه اضطراب را تا حدودي كم مي كند، خود را تقويت مي كند و به اضطراب پس از ضربه دامن مي زند. تداوم اضطراب بر اثر اجتناب را در تمام اضطراب ها مي بينيم.

loading...
سطح ۱ گوناگون مطالب برگزیده

ارسال نظر