نکاتی درباره ی کرمک (اکسیور) و سرخجه

کرمک (اکسیور) : یکی دیگر از بیماریهای انگلی شایع در سنین کودکی، کرمک است. کرمک، کرم استوانه ای است که در روده بزرگ و ناحیه مقعد زندیگ می کند. انتقال تخم کرم معمولاً به توسط آلودگی دستها، بخصوص در جریان خاراندن مقعد پیش می آید. مهمترین علائم این بیماری، خارش مقعد خصوصاً هنگام شب است. این بیماری نزد کودکان عموماً و در کودکان سنین دبستان خصوصاً شایع است. سهولت انتقال کرم اکسیور باعث می شود که بیماری در میان افراد خانواده و همچنین همکلاسیهای بیمار شایع گردد.

معمولاً بزرگترهای خانواده مخزن این انگل قرار می گیرند و به کودکان منتقل می کنند. عدم وجود نشانه های بالینی شدید در بزرگترها که بیشتر به صورت خارشهای شدید ناحیه مقعد تظاهر می کند، منجر به مخفی ماندن بیماری و انتقال به کودکان می شود. دست افراد و بخصوص زیر ناخنها همواره آلوده به تعداد زیادی تخم کرم است. مبتلایان در معاشرت و تبادل مواد غذایی به یکدیگر تخم کرمها را به هم منتقل می می کنند. لذا همیشه بیمار و اطرافیان او بایستی تحت درمان قرار بگیرند. راههای پیشگیری از این بیماری عبارتند از : رعایت بهداشت فردی، نظافت و کوتاه نگاه داشتن ناخنها، شستن دستها بعد از توالت، تعویض منظم لباسهای زیر و ملافه ها و شستن آنها در آب گرم، استفاده از آب آشامیدنی سالم و بهداشتی و استفاده از توالتهای بهداشتی.

ژیاردیا : یکی از بیماریهای انگلی شایع در میان کودکان ژیاردیاست. این انگل در روده انسان زندگی می کند. کودکان مبتلا به ژیاردیا دچار اسهال طولانی و عدم جذب صحیح مواد غذایی هستند و آلودگی از طریق تخم انگل با خوردن آب، غذا، سبزیها و میوه های آلوده وارد دستگاه گوارش انسان می شود. علائم بیماری عبارتند از اسهال طولانی، درد شکم، تب خفیف، کن خونی و اختلال در رشد.

پیشگیری از طریق رعایت دستورهای بهداشتی، شست و شو و ضد عفونی کردن سبزیها و میوه ها و استفاده از آب آشامیدنی سالم صورت می گیرد، مراجعه به پزشک برای درمان ضروری است.

سرخجه : بیماری حاد و واگیردار دوران کودکی است که عامل ایجاد آن نوعی ویروس است. این بیماری بخصوص در سنین ۶ تا ۱۴ سالگی شایع می باشد. سرایت معمولاً از راه تنفس و از طریق ذرات ریز ترشحات مجاری تنفسی به توسط عطسه و سرفه کودک بیمار به اطراف انجام می گیرد.
علائم بیماری : معمولاً این بیماری بدون علائم بالینی واضح است و فقط در یک سوم موارد ، علائم بالینی دیده می شود که در این موارد ممکن است کودک ۱ تا ۲ روز دچار تب خفیف شود و حالت زکام نشان دهد، غدد لنفاوی در نواحی گوش، پشت سر و گردن حساس و متورم می شوند، دانه های قرمز رنگ پوستی از صورت شروع شده ، سریعاً منتشر می گردند و پس از دو تا حداکثر سه روز تنه و سپس اندامها را فرا می گیرند؛ این دانه ها طی ۲ تا ۴ روز محو می شوند و گاهی پوسته ریزی خفیف ممکن است دیده شود.
پیشگیری: عمدتاً به توسط واکسیناسیون (واکسن این بیماری جزء برنامه واکسیناسیون کشوری نیست) و رعایت اصول بهداشت فردی پیشگیری قابل انجام است. نکته مهم ان است که مادران عزیز در هنگام بارداری نباید از بیمار مبتلا به سرخجه عیادت کنند.

سطح ۱ گوناگون مطالب برگزیده

ارسال نظر