نکاتی درباره رنگ پوست

از سال ها پیش، این نظریه مورد قبول همگان بود که پوست تیره برای حفاظت در برابر سرطان پوست به وجود آمده است. اما کشفیات تازه به شکل گیری چارچوب تازه ای برای درک اساس تکاملی تنوع در رنگ پوست انجامیده است: پوست انسان برای پیشگیری از تخریب نوعی ویتامین B (فولات) تیره تر و برای تقویت تولید ویتامین D، روشن تر شده است. این تغییرات که فرآورده انتخاب طبیعی هستند، اثرات عمیقی بر موفقیت تولید مثلی انسان داشته اند.
تکامل رنگیزه دار شدن پوست با گرایش به بی مویی در انسان ارتباط دارد.

پوست شامپانزه ها رنگ روشنی دارد و در بیشتر بخش های بدن با مو پوشیده می شود. در جانوران جوان، پوست صورت، دست ها و پاها صورتی رنگ است و تنها زمانی که با افزایش سن جانور، در معرض نور خورشید قرار می گیرد، کک و مک دار یا تیره می شوند. انسان های اولیه نیز پوست روشن و پوشیده از مو داشتند اما با کاهش میزان موهای پوست ، انسان با مشکل دیگری رو به رو شد. پوست بی مو به نور خورشید، به خصوص پرتوهای فرابنفش (UV)، حساس تر است. وقتی انسان تقریبا بی مو شد، توان تولید (ملانین) را به دست آورد. ملانین مهم ترین تعیین کننده رنگ پوست و در عین حال ضد آفتاب طبیعت است. ملانین مولکول درشتی است که از یک طرف پرتوهای فرابنفش را جذب می کند (حفاظت فیزیک) و از طرف دیگر مواد شیمایی مضری را خنثی می کند که رادیکال آزاد نامیده می شوند و پس از آسیب رساندن پرتوهای فرابنفش به پوست شکل می گیرند.

رنگ طبیعی پوست

رنگ طبیعی پوست به سه عامل هموگلوبین، کاروتنوئید و رنگدانه ی ملانین بستگی دارد. ملانین (melanin) ماده است که توسط سلول هایی به نام ملانین ساز (melanocytes) در پوست تولید می شود. عامل اصلی تعیین کننده ی رنگ پوست ملانین است و اختلافات نژادی و جغرافیایی در رنگ پوست، مربوط به این رنگدانه است. سیاه پوستان دارای ملانین بیشتری نسبت به سفید پوستان هستند.

همچنین ملانین به عنوان یک ضد آفتاب در بدن عمل کرده و در برابر اشعه ی ماورای بنفش خورشید از پوست حفاظت می کند. مناطقی که تابش نور خورشید شدیدتر است، سلول های ملانین ساز، ملانین بیشتری تولید می کنند تا از آسیب های پوستی ناشی از آفتاب جلوگیری به عمل آورند. لک های تیره ی پوست، در اثر تجمع و ته نشین شدن مقدار زیادی ملانین در قسمتی از پوست بوجود می آیند.

پوست سطح ۱ مراقبت از پوست مطالب برگزیده

ارسال نظر