s                                   

نحوه ی درمان و پیشگیری از مالاریا

درمان

مالاریای حاد یک بیماری جدی و خطرناک است که نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد. از داروهای ضد مالاریا مثل کلروکین (آرالن)، کینین(فرمول کی یو، لگاتریم)، پریماکین و مفلوکین (لاریام) برای درمان این عفونت استفاده می شود. با این حال مقاومت به دارو روز به روز در حال گسترش است و برنامه های بهداشت جهانی در حال یافتن راه های جدیدی برای درمان این بیماری هستند.

پیشگیری

هیچ نوع واکسنی برای مالاریا در دسترس نیست. اما بسیاری از داروهایی که برای داروهایی که برای درمان مالاریا استفاده می شوند. برای پیشگیری از آن هم موثرند. در اکثر کشورهای مالاریا خیز جهان، نسبت به کلروکین مقاومت ایجاد شده است. اگر قصد سفر به یکی از این کشورها را دارید. پزشک به جای کلروکین، داروی مفلوکین، آنتی بیوتیک داکسی سایکلین یا ترکیب ضد مالاریایی جدید تری موسوم به مالارون را برای شما تجویز خواهد کرد. مصرف هر کدام از این داروها را از یک هفته بیش از عزیمت آغاز کنیدو به مصرف آن در طول سفر و تا ۴ هفته پس از بازگشت ادامه دهید.

در صورت بروز واکنش های احتمالی به داروی مفلوکین، مثل تهوع، سرگیجه، بی خوابی و رویاهای زنده، این موضوع را با پزشک در میان بگذارید. در ضمن حتماً سابقه گذشته و حال خود را در مورد هرگونه حساسیت به چنین دارویی در اختیار پزشک قرار دهید. افراد مبتلا به صرع یا سایر اختلالات تشنجی نباید از این دارو استفاده کنند. از تجویز داکسی سایکلین در کودکان زیر ۸ سال بایستی اجتناب شود. زیرا می تواند باعث تغییر دایس دندان ها گردد. مالارون را نباید در افراد مبتلا به نارسایی کلیوی تجویز کرد. داروهایی که از ابتلا به مالاریا پیشگیری می کنند می توانند باعث سقط یا مرده زایی در زنان حامله شوند.

وقتی در مناطق مالاریا خیز هستید سعی کنید خود را از تیررس این پشه های موذی دور نگه دارید. زیر پشه بند بخوابید، پشت درها و پنجره ها توری نصب کنید در ساعات غروب آفتاب تا سحر- هنگام تغذیه پشه ها- از منزل خارج نشوید. کرم ها یا اسپری های دافع پشه به بدن خود بزنید.

loading...
سطح ۱ گوناگون مطالب برگزیده

ارسال نظر