s                                   

نحوه ی تشخیص بیماری ام اس

علایم و نشانه های ام- اس متغیرند. اما تشخیص بیماری در مراحل ابتدایی کار ساده ای نخواهد بود. اما توالی یک حمله، خود و بهبودهایی که محدود به سیستم عصبی مرکزی است. قویاً دلالت بر بیماری ام-اس دارد.تشخیص صحیح بسیار حایز اهمیت است زیرا بیماری های دیگری هم می توانند علایم و نشانه های ام-اس را تقلید کنند. بسیاری از افراد دچار خستگی، درد و مورمور شدن های غیر اختصاصی حقیقتاً ام-اس ندارند.در صورت طن به ام-اس پزشک به احتمال قوی شما را برای معاینه دقیق تر به یک متخصص مغز و اعصاب ارجاع خواهد داد.

معیارهای تشخیصی ام-اس در حال تکوین هستند اما آنچه فعلا به عنوان معیار مورد استفاده قرار می گیرند، عبارتنداز : یک شرح حال مستند از حملات یا زوال بی وقفه سیستم عصبی و اختلال مشهودی در سیستم عصبی مرکزی مثل ضعف عضلانی و مختل شدن واکنش های عصبی یا حواس، از آنجایی که ضایعات ام-اس به صورت تصادفی و پراکنده در مغز و طناب نخاعی توزیع می شوند، علایم و نشانه های بیماری ممکن است به طرز چشمگیری متغیر باشند. یک معاینه عصبی به طور سیستماتیک (سامان مند) قسمت های مختلف سیستم عصبی شما را مورد آزمایش قرار می دهد.

ممکن است از تست های آزمایشگاهی برای تأیید تشخیص استفاده شود. گاهی برای اطمینان از سرعت عمل عصب بینایی در هدایت پیام های الکتریکی، چشم شما را با یک محرک بینایی استاندارد تحریک می کنند.اسکن ام-آر-اَی از مغز و نخاع معمولاً به تشخیص کمک می کند از نمونه مایع نخاعی (ال-پی) هم می توان برای بررسی غلظت سلول های ایمنی، آنتی بادی ها و پروتئین ها در مایع مغزی نخاعی استفاده کرد.

بیماری ام-اس تا چه حد جدی است ؟

همان طور که ذکر شد سیر ام- اس بسیار متغیر است. متوسط امید به زندگی (طول عمر) که بیش از ۳۵ سال پس از بروز بیماری است در چند دهه گذشته به یمن مراقبت های پزشکی بهتر، به ویژه در زمینه برخورد با عوارض حاصل از این بیماری، حدود ۱۰ الی ۱۵ سال افزایش یافته است. اکثر افراد مبتلا به ام اس سرپا هستند و بسیاری از آنها حتی بعد از ۲۰ سال ابتلا به ام- اس استخدام می شوند و به ندرت اتفاق می افتد که در عرض چند هفته یا چند ماه از آغاز علایم و نشانه های ام- اس فرددچار معلولیت مادام العمر بشود.

loading...
سطح ۱ گوناگون مطالب برگزیده

ارسال نظر