s                                   

محوديت های حركتی مفصل ران

‏حرکت مفصل ران با حرکات ستون مهره از همراه و توام است و کاهش انعطاف پذیری در دامنه ¬حرکتی مفصل ران تا حدودی به وسیله انجام حرکت در ستون مهره ای جبران می شود. بدون توجه به زاویه مفصل زانو (خم يا صاف بودن زانو) دامنه انجام حرکت خم كردن مفصل ران معمولا بسیار بیشتر از دامنه حرکت باز كردن این مفصل است. همچنین حرکاتی از قبیل تا شدن افقی و دور شدن افقی پا در مفصل ران دیده می شودکه انجام آنها نيز ‏در صورت خم بودن زانو امکان پذیر است. وقتی مفصل ران در وضعیت زانوی صاف است فلکش ران به دلیل سفتی عضلا‏ت همسترینگ تقریبا تا ۹۰ درجه و اکستنشن آن به دلیل سفتی عضلا‏ت چهار سر تا ۳۰ ‏درجه امكان پذیر است. چنانچه حرکت جانبی ران در سطح فرونتال با چرخش خارجی پا همراه شود به بیشترین حد ممكن خود می رسدکه تقریبا ۱۲۰ ‏تا ۱۳۰ درجه است.

لیگامنت های مفصل ران علاوه بر استتحکام موجب محدوديت حركت مفصل ران می گردند.

۱- ليگامنت عانه رانی از دورشدن بیش ازحد پا از مفصل ران جلو گیری کرده و حرکت اکستنشن و چرخش خارجی را کنترل می نماید.

۲- لیگامنت قدرتمند وركي رانی که در پشت کپسول مفصل ران قرار دارد، مسئول محدود نمودن حرکت چرخش داخلی و نزديك شدن پا در حالت فلكشن ران است.

۳- لیگامنت خاصره ای عامل بازدارنده در حرکت فایپر اکستنشن در مفصل ران است که البته با چرخش خارجی ران محدودیت حرکتی آن کمتر می شود.

سطح ۱ مطالب برگزیده ورزش و زیبایی

ارسال نظر