درمان بیماری ها با بابونه و به

بابونه گیاهی است طبی با طبع گرم و خشک از دسته مرکبات که شکوفه های آن زرد و سفید و برگ های آن سبز سفاف است. بخش دارویی آن گل آن است.

خواص درمانی

بابونه در درمان اسهال کودکان مورد استفاده قرار می گیرد.

خوردن یا نشستن در آب برای بیرون آمدن خون حیض و ورم های دیگر مفید است.

برای درمان زخم های دهان، جوش و خارش چشم مفید و خون را از سینه پاک کند.

عصاره بابونه برای براق نمودن مو مورد استفاده قرار می گیرد.

برای درمان امراض دماغی، تنگی نفس، درد سینه و آب ریزش بینی مفید است.

برای باز شدن عادت ماهیانه زنان، نشستن در آب جوشانده بابونه بسیار مفید است.

ده تا بیست گرم گل بابونه در یک لیتر آب برای مبتلایان به سوء هاظمه، کندی عمل روده ها، یبوست و عفونت های دردناک موثر است.

بابونه همچنین برای درمان تب، سرفه های خفیف در کودکان، افزایش توانایی جنسی، درمان بی خوابی، سرماخوردگی مزمن، التهاب مجاری تنفسی، التهاب لوزه ها، گزیدگی حشرات، نفخ شکم، نقرس، تسکین دردهای ناشی از تشنج، بیماری های کلیه، التهابات مثانه، ناراحتی های گوش، چشم، پلک، خون دماغ شدن و رماتیسم مورد استفاده قرار می گیرد.

مضرات

زیاده روی در مصرف بابونه سبب سردرد، استفراغ و ناراحتی های قلبی می گردد.

زنان باردار باید از مصرف آن، خصوصا در اوایل بارداری خودداری نمایند.

درمان بیماری ها با به

به میوه ای با طبع سرد و معتدل و تا حدودی متمایل به تر است. به سرشار از ویتامین های A و  E و P است. دارای املاح معدنی نظیر منیزیم، آهن، مس، گوگرد، کلسیم، فسفر، سدیم و پتاسیم می باشد.

مصرف به در دوران بارداری باعث لطافت و نرمی پوست نوزادان می شود.

جهت رفع سوزش ادرار، شستشوی مجاری ادرار با آب به دانه بسیار مفید است.

پوست به برای نرمی و رفع چین و چروک پوست مفید است.

شربت به، برای درمان ورم روده سودمند است.

جویدن دانه به برای کندی دندان، نرم کردن سینه و گرفتگی صدا بسیار مفید است.

برای اصلاح نفخ و توقف طولانی آن در معده بهتر است بعد از خوردن به، چند انگشت عسل خورده شود.

آب به برای درمان اسهال خونی و خونریزی معدی بسیار مفید است.

بهترین خاصیت آن حفظ جنین از سقط است و نوزاد را خوش آب و رنگ می کند.

اشتها را زیاد و بوی بد دهان را از بین میبرد.

خوردن میوه خام آن جهت معالجه وسواسی، تسکین دردسر، آبریزش بینی، تقویت کبد و معده مفید میباشد.

به همچنین دارای خاصیت تسکین دردها، تقویت قلب، ضد اسهال، درمان خونریزی های معدی، قابضلی، ضد استفراغ، درمان سل، رفع کسالت، درمان وسواس، تقویت جنسی، رفع عطش، درمان خروسک، بواسیر، تقویت بنیه، درمان اگزما، تقویت حافظه و درمان ترکیدگی لب می باشد.

مضرات

مصرف نارس آن موجب سوء هاضمه و پیچش دل و روده می شود.

مصرف آن برای کسانی که دارای معده ضعیف بوده و یا رعضه دارند توصیه نمی شود.

تغذیه و سلامتی

ارسال نظر