s                                   

التهاب مفصل (آرتریت) چیست ؟

• التهاب مفصل (آرتریت؛ arthritis) و ضربه ی فیزیکی به مفصل علل تخریب مفصلی را تشکیل می دهند. آرتریت به گروهی از بیماری ها گفته می شود که با آسیب دیدگی و تخریب مفاصل بدن همراه هستند. آرتریت، شایع ترین عامل بروز معلولیت در بالای ۵۵ سالگی است.
• آرتریت انواع مختلفی دارد که علت هریک با دیگری متفاوت است. شایع ترین فرم آرتریت، اُستئوآرتریت ( یا بیماری تباهشی یا استحاله ای مفصل؛ DJD; degenerative joint disease) است که در اثر ضربه به مفصل ، عفونت مفصل، یا افزایش سن و نیز در موارد غیر طبیعی بودن آناتومی مفصل ایجاد می شود.

سایر فرم های آرتریت عبارتنداز : آرتریت روماتویید (rheumatoid arthritis) و آرتریت پسوریازیسی (psoriatic arthritis) که از بیماری های خود ایمنی (اتوایمیون) هستند یعنی در اثر حمله ی دستگاه ایمنی بدن فرد به سلول های فردی روی می دهند؛ آرتریت عفونی (septic arthritis) که در اثر عفونت مفصل ایجادمی شود، آرتریت (gouty arthritis) که در اثر رسوب کریستال های اسیداوریک در مفصل ایجاد می شود و التهاب مفصل را به دنبال دارد.
• در این کتاب بیشتر بر بیماری اُستئوآرتریت (التهاب مفصلی استخوانی) یا آرتروز تاکید شده است ولی هریک از سایر انواع آرتریت (التهاب مفصلی) نیز به طور خلاصه مورد اشاره قرار گرفته اند.

A . آرتروز

• اُستئوآرتریت (osteoarthritis) که به آن آرتریت دژنراتیور (التهاب مفصلی تخریبی یا تباهشی) یا به شکل عمومی تر آتروز(arthrosis) هم گفته می شود، سندرمی بالینی است که در آن التهاب خفیف، موجب درد مفاصلی می شود.التهاب مزبور در اثر ساییدگی غیر طبیعی مفصلی که مانند بالشتک عمل می کند و سطح داخلی مفاصل را می پوشاند، و تخریب یا کاهش مایع سینوویال (مایع چسبنده ی ترشح شده از غشای کپسول مفصلی) به وجود می آید.هنگامی که سطوح استخوان حمیات غضروفی خود را از دست بدهند، فرد در هنگام تحمل وزن از جمله در زمان راه رفتن و ایستادن دچار درد می شود، و درد ممکن است موجب کاهش حرکت عضو و در نتیجه، تحلیل رفتگی عضلات ناحیه و شل شدن رباط ها (لیگامان ها) شود. اُستئوآرتریت (آرتروز) شایع ترین فرم التهاب مفصلی (آرتریت؛ arthritis ) و اولین عامل ناتوانی مزمن در ایالات متحده است.با اینکه اُستئوآرتریت به معنی التهاب مفصل است در بسیاری از بیماران مبتلا به آن التهاب مفصل وجود ندارد یا ناچیز است. اُستئوآرتریت فرآیندی است که به زمان نیاز دارد و معمولاً یک علت زمینه ای برای آن یافت می شود که در این موارد به آن اُستئوآرتریت ثانویه گفته می شود. چنان چه نتوان علتی برای اُستئوآرتریت پیدا کرد به آن اُستئوآرتریت اولیه گفته می شود.

نکته

• حدود ۲۱ میلیون نفر در ایالات متحده مبتلا به اُستئوآرتریت هستند و حدود ۲۵ % موارد ویزیت پزشکان عمومی ایالات متحده و نیمی از نسخه هایی که در آنها داروهای ضد التهاب غیر استروییدی به وسیله ی پزشکان این کشور تجویز می شود به بیماری مزبور اختصاص دارد.

• تخمین زده شده است که در ۸۵% افراد تا سن ۶۵ سالگی شواهد رادیولوژیک اُستئوآرتریت به وجود می آید هرچند که تنها در ۶۰% از آنها نشانه های بیماری یافت می شوند. در ایالات متحده، تعداد موارد بستری افراد به دلیل ابتلا به اُستئوآرتریت از ۳۲۲۰۰۰ نفر درسال ۱۹۹۳ به ۷۳۵۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۶رسیده است.

• اُستئوآرتریت، غضروف مفصلی را گرفتار می کند. غضروف، بافتی لغزنده است که انتهاهای استخوان ها را در مفصل می پوشاند. غضروف سالم به استخوان ها امکان می دهد تا بر روی یکدیگر به نرمی حرکت کنند و نیز انرژی ناشی از شوک حرکت فیزیکی را جذب می کند. در اُستئوآرتریت، لایه ی سطحی غضروف تجزیه می شود و از بین می رود. در نتیجه ، استخوان های واقع در زیر غضروف بر یکدیگر ساییده می شوند و درد، تورم و کاهش حرکت مفصل به وجود می آید. با گذشت زمان، مفصل شکل طبیعی خود را از دست می دهد. همچنین خارها (spurs) که در واقع زایده های کوچک ناشی از رشد بیش از حد بافت استخوانی هستند و اُستئوفیت (osteophyte) نام دارند بر لبه های مفصل رشد می کنند. ممکن است ذرات ریزی از استخوان یا غضروف بشکنند و در داخل فضای مفصل شناور شوند و این اختلال به ایجاد درد و آسیب دیدگی بیشتر بیانجامد.

سطح ۱ گوناگون مطالب برگزیده

ارسال نظر