s                                   

آسيب پذيري چیست؟

اكثر آدم ها در طول زندگي ضربه مي خورند ولي همه دچار اضطراب پس از ضربه نمي شوند. اين اختلال بدون استعداد آسيب پذيري به وجود نمي آيد.
در اختلال استرس پس از ضربه، بيوشيمي نقش مهمي بازي مي كند. هورمون كورتيزول كه هنگام استرس توسط غده فوق كليوي ترشح مي شود نيز در اين اختلال نقش دارد. ميزان كورتيزول خون كساني كه اضطراب پس از ضربه دارند، بيشتر از حد متوسط است.

تجربه قبلي، مثلاً سابقه سوء رفتار در دوران كودكي يا داغ ديدگي هاي متعدد نيز شخص را مستعد استرس پس از ضربه مي كنند.

شخصيت هم در اين اختلال دخالت دارد. كساني كه ناراحتي را غير قابل تحمل مي دانند، در برابر ضربه و تاثيرات بعدي آن واكنش شديدتري نشان مي دهند و بيشتر احتمال دارد درگير رفتار اجتناب شوند. قبول نداشتن خود نيز باعث مي شود از تاييد نشدن توسط ديگران بترسيم؛ علت تاييد نشدن هم مي تواند ضربه يا كنار نيامدن با آن باشد. اين باور كه واكنش هاي ما به رويدادهاي بيروني بستگي دارند نيز احساس درماندگي ايجاد مي كند.

اگرچه مارتين قبل از كتك خوردن، آدم خوشحالي بود ولي از قديم الايام نگان بود. اگر زمينه نگراني نداشت كه ناراحتي او طول نمي كشيد. همان طور كه خواهيم ديد، بعضي از باورهاي مارتين نيز وي را به خطر انداخته بودند.

باورهاي اصلي

مستعد بودن در برابر ضربه، رابطه تنگاتنگي با جهان بيني انسان و نظر وي درباره خودش دارد. وقتي يك يا دو الگوي اعتقادي زير را داشته باشيد، احتمال اين كه در برابر ضربه ها واكنش شديدي نشان بدهيد بيشتر مي شود؛ اين الگوها عبارتنداز :
اعتقاداتي با مضمون دنياي عادل و اعتقاداتي با مضمون آسيب پذيري، امنيت و راحتي

سطح ۱ گوناگون مطالب برگزیده

ارسال نظر